Search

Deel 3 – Witse Meeussen: Koersen op doktersvoorschrift

Deel 2 - WOENSDAG 22 NOVEMBER 2017
Van de hemel heel snel naar
de hel
Deel 3 - VRIJDAG 24 NOVEMBER 2017
Koersen op doktersvoorschrift

DE ZWARTE WINTER VAN WITSE MEEUSSEN

KOERSEN OP DOKTERSVOORSCHRIFT

witse3
In de eerste twee delen van ons CXDOSSIER kon je lezen dat Witse Meeussen vorig seizoen te kampen kreeg met verontrustende hartklopping. Na een eerste operatie kreeg hij het verdict dat zijn wielercarrière er op zat, maar nu is er hoop. Lees hieronder het laatste deel van het relaas van een donkere winter in een heel prille carrière. 
 
Koersen op doktersvoorschrift 
 
Aangezien ik de hartritmestoornissen op training niet kon opwekken, opperde de ploeg om terug te gaan crossen om te kijken welk effect dat zou hebben. Na overleg met de cardioloog hebben we dat dan ook gedaan. Het was eigenlijk koersen op doktersvoorschrift. 
 
In Meer-Hoogstraten verscheen ik dan ook sinds lang terug aan de start. Mijn mama paste mijn aeropak aan zodat ik de meetapparatuur tijdens de wedstrijd bij me kon houden. Ik had me voorgenomen om tijdens de wedstrijd te stoppen als ik het opnieuw moest krijgen. Veel was ik niet met de wedstrijd bezig. Ik weet niet of ik het tijdens de wedstrijd echt gehad heb, want door de algemene inspanning voel je dat niet meteen. 
 
Ik won de wedstrijd en voelde meteen dat ik opnieuw zo’n piek had. Helemaal alleen ging ik aan de kant zitten om die te registreren. Het was heel gevoelige apparatuur, ik moest echt heel stil zitten om het goed te kunnen doen. Het zweet onder de sensoren hielp natuurlijk ook niet. Na vijf keer proberen lukte het eindelijk.
 
Extra verbinding 
 
De gegevens werden meteen naar het Middelheim-ziekenhuis verzonden. Het was bang afwachten, aangezien we het zo vaak hadden moeten proberen. Gelukkig had de opnameapperatuur alles goed geregistreerd. De dokter heeft de beelden bekeken en maandag bleek dan dat het effectief om een extra verbinding ging in mijn hart. Dat was positief, want dat konden ze wegbranden. 
 
Ik ben wel blijven rijden en de hartritmestoornissen zijn nog regelmatig opgedoken. Zestien februari ben ik dan terug onder het mes gegaan. De sfeer was heel anders, De Greef stelde me voor de operatie ook echt gerust. Ze hebben dan hartritmestoornissen proberen op te wekken en uiteindelijk hebben ze het gevonden en weggebrand. Uiteindelijk bleek het, het Wolff-Parkinson-White-syndroom te zijn. 
 
 

"Nu is alles achter de rug en kan ik zorgeloos mijn passie blijven beoefenen."

Witse Meeussen
Eind goed al goed 
 
Nu ben ik er gelukkig vanaf, na een volledig seizoen van onzekerheid. Ik heb er tijdens het seizoen heel weinig over verteld, want ik wou niet dat de mensen er hun eigen verhaal van zouden maken. Via de ploegwebsite hebben we wel de juiste informatie naar buiten gebracht, maar voor de rest niet te veel. Nu is alles achter de rug en kan ik zorgeloos mijn passie blijven beoefenen.

 

Witse Meeussen

24 november 2017 - Tekst: Brecht en Wouter Toelen Foto: Kristof Bruers