Search

Deel 1 – Witse Meeussen: Een jonge renner en het gevecht met zijn lichaam

DE ZWARTE WINTER VAN WITSE MEEUSSEN

JONGE RENNER EN HET GEVECHT MET ZIJN LICHAAM

witse

Tweede, tweede, tweede, eerste, tweede… Het zal jullie verbazen, maar Witse Meeussen was daar afgelopen seizoen niet mee bezig. In alle stilte vocht hij een gevecht uit met zijn eigen lichaam. Hartritmestoornissen zorgden in 2016-2017 voor een seizoen met heel veel onzekerheid. 

Gewapend met een reeks vragen trokken we naar Witse Meeussen, maar al snel lag dat papier ver aan de kant. Als een spraakwaterval deed hij de verschrikkelijk moeilijke periode uit zijn nog jonge leven uit de doeken. Geen vragen, maar een neergeschreven versie van zijn verhaal met ups, maar vooral veel downs. 
 
Bonken in mijn keel 
 
In september tijdens een training naast het kanaal voelde ik het voor het eerst bewust. Het was precies echt een klik waarna mijn hartslag volledig in de hoogte schoot. Hij ging zelfs richting 230 en dat terwijl ik stilstond. Ik voelde mijn hartslag bonken in mijn keel en meteen schoten de ergste gedachten door mijn hoofd toen ik naar mijn ouders belde om me op te pikken. 
 
Na de eerste keer legde mijn sportdokter Jan Mathieu de oorzaak bij de zeer warme temperaturen in combinatie met een zware inspanning en te weinig drinken. Mijn trainer Angelo De Clerq vond de uitleg niet sluitend en samen met de ploeg legde hij me op om er mee verder te gaan. 
 
Na mijn eerste bezoek bij de cardioloog in Turnhout kwam er ook niet meteen iets bovendrijven. Ik moest wel drie dagen, met de nodige meetapparatuur, stevig trainen, maar toen kreeg ik het niet. Die cardioloog hechtte er dan ook weinig belang aan en daar ben ik in het proces heel veel tijd verloren. Ik ben te lang blijven hangen bij een niet-gespecialiseerde cardioloog, aangezien ze mij daar ook niet door verwees. 
 
 

"Die dag in Overijse tot het besef gekomen dat het écht ernstig was."

Witse Meeussen
Overijse 
 
De wedstrijd in Overijse zorgde voor een kantelpunt. Op het einde van een afdaling tijdens de verkenning kreeg ik het weer. Mijn papa stond daar ook toevallig en hij voelde bij mij ook de hartkloppingen stevig opkomen. De kloppingen duurden toen ook heel lang. 
 
In de camper heb ik nog serieus getwijfeld om te starten, maar uiteindelijk heb ik dan toch de knoop doorgehakt. Toen ik aan de start stond, heb ik het echt kunnen uitschakelen en zelfs de wedstrijd kunnen winnen. Aan de finish kreeg ik opnieuw de hartkloppingen, zelfs in het interviewtentje en op het podium bleven ze aanhouden. Het was steeds van een zware inspanning naar rust dat ze de kop opstaken. 
 
OVI_3124-1
 
Die dag in Overijse is het besef gekomen dat het écht wel ernstiger was. Daarna kwam dan ook alles in een stroomversnelling. De dag nadien zat ik al terug bij mijn sportdokter en die stuurde me door naar dokter De Maeyer in Kalmthout.
 
Dinsdag konden we daar al terecht met mijn hartslagmeterschema’s waar duidelijk de piek op te zien was. 

 

Lees woensdagavond 22 november deel 2

18 november 2017 - Tekst:Brecht en Wouter Toelen Foto's: Wouter Toelen (Tfoto.be)