Search

Deel 3 – Ze spreken er al vijf jaar over: “Ik weet één ding dat we sowieso nog moeten doen”

Deel 3 - VRIJDAG 22 DECEMBER 2017
Ze spreken er al vijf jaar over: "Ik weet  één ding dat we sowieso nog moeten doen"
SVEN EN THIBAU KIJKEN NAAR DE TOEKOMST

"IK WEET ÉÉN DING DAT WE SOWIESO NOG MOETEN DOEN"

nys3

Sven en Thibau. De ene negenvoudig Belgisch kampioen. De andere één keer. Achter een hoge haag en poort in Tremelo nestelden we ons midden februari aan tafel. Aan de ingang pronkten twee Kristallen Fietsen, terwijl op tafel de eerste Belgische trui en medaille van Thibau uitgestald lagen. Wat volgde was een lang gesprek met een trotse vader en een gepassioneerde zoon. Met het hart op de tong praatten ze vrijuit over hun leven, passie én dromen. Vandaag leest u het laatste deel.

We zien jullie niet vaak samen op een wedstrijd, is dit een bewuste keuze? 
 
Sven – Ik zou natuurlijk elke week graag naar de crossen van Thibau komen, maar dat gaat niet. Ik moet op de grote wedstrijden zijn voor mijn job als ploegbaas. Als ik de kans heb, ga ik mee. Ik heb het geluk om mensen te hebben die vroeger altijd met mij naar de cross zijn gegaan en dat nu ook met Thibau doen. Ze komen hem elke wedstrijddag oppikken, maar ik probeer ook elke wedstrijd, als ik kan, mee te gaan.
 
Ik blijf wel graag op de achtergrond. Ik zal wel ergens staan roepen waar het rustig is. Het is zijn ding en laat hem maar doen. Hij staat sowieso al (te) veel in de belangstelling, dus moet ik daar zeker niet nog meer gaan ronddraaien. 

Er is ook al een vaste groep supporters. 
 
Sven – Die komen ook nog van mij. Dat is wel leuk dat die zich nu achter Thibau zetten. 
 
Thibau, boezemt het ook angst in om in de voetsporen van je vader, één van de beste Belgische veldrijders, te treden? 
 
Thibau – Nee, eigenlijk totaal niet. Dat kan ergens een nadeel zijn, maar daar put ik gewoon kracht uit en ik doe mijn eigen ding. Los van het feit dat papa een heel goede veldrijder is geweest. Dat wil ook niet zeggen dat ik hetzelfde ga kunnen waarmaken, het kan goed zijn dat ik binnen een paar jaar stop en iets heel anders ga doen. 
 
Sven – Hij zal er, zonder dat hij er mee bezig is, heel veel mee geconfronteerd worden. Als hij die vraag vaak gaat krijgen, zal hij op een bepaald moment wel duidelijk maken dat hij Thibau is en niet Sven Nys. We zijn gewoon vader en zoon die samen één grote passie hebben en dat is fietsen. 
 
Afgelopen week vroegen ze mij of ik het fijn zou vinden dat Thibau van fietsen zijn beroep zou maken. Natuurlijk. Het is iets wat hij doodgraag doet. Welke ouder zou het niet fijn vinden om hun kind van zijn hobby zijn beroep te zien maken? Hij heeft het talent en dan zou ik echt wel dom zijn om te zeggen dat hij in de bouw moet gaan staan in plaats van te fietsen. 

 

"We kunnen elkaar niet uitstaan."

Sven Nys al lachend over zijn relatie met Thibau.
VADER EN ZOON 
 
Hoe is jullie relatie buiten de sport? 
 
Sven – We kunnen elkaar echt niet uit-staan. (bulderlach) Nee, het wordt steeds gemakkelijker. Hij wordt wat ouder. 
 
Thibau – En jij wordt wat ouder. (lach) 
 
Sven – We komen in alles wel heel goed overeen. Zet ons met twee in de auto en we rijden naar Oostenrijk met ons twee. 
 
Thibau – Los van de koers is ons interessegebied bijna hetzelfde. 
 
Sven – Als ik van Amerika spreek, dan zie ik de glinstertjes in zijn ogen. Hij skiet graag. Ik kan heel weinig dingen opnoemen die ik graag doe, die hij niet graag doet. We zijn net anderhalf uur gaan fietsen en dan zeggen we beiden: “Zalig, hé.” 
 
Dan gaat het regelmatig ook over iets anders dan veldrijden aan tafel? 
 
Sven – Ja, het gaat over van alles: over muziek, concerten, de toekomst … 
 
Thibau – Over de dingen waarover een gewone vader met zijn zoon praat eigenlijk. Onnozel doen. Het gaat uiteraard veel over veldrijden en koers, maar het is niet dat we er mee gaan slapen en opstaan. 
 
Wat is je mooiste herinnering aan de carrière van je papa?

 

Thibau - Goh, dat is niet echt één moment. Het is gewoon het gevoel op de cross. Daar samen naar opbouwen. Het zijn allemaal kleine dingen. ’s Morgens met de mobilehome vertrekken en daar aankomen, dat is zalig en dat mis ik ook wel. 

 

Heb je ook idolen in het veld en op de weg? 
 
Thibau – In het veld is dat zeker Mathieu van der Poel. Het is de manier waarop hij op zijn fiets zit en één is met zijn machine. Ik kan echt genieten als ik hem zie crossen. Op de weg was dat Fabian Cancellara. Nu is hij gestopt en kijk ik vooral naar Greg Van Avermaet. 
 
Als afsluiter. Wat is jullie ultieme droom om samen te bereiken? 
 
Sven – Dat is een moeilijke vraag. Ik weet wel één ding dat we sowieso moeten doen, want we spreken er al vijf jaar over. Samen met de mountainbike door de bergen rijden met een tentje. Echt van punt naar punt rijden. Dat is iets wat we écht nog samen willen doen. 

22 december 2017 - Tekst:Brecht en Wouter Toelen Foto's: Wouter Toelen en Brecht Toelen (Tfoto.be)

fotoboek

 

 

Het volledige verhaal verscheen ook in ons START-BOX FOTOBOEK 2016-2017 

 

Dat is nog steeds HIER verkrijgbaar