Search

Deel 1 – Thibau en Sven Nys over hun leven in het ‘Cyclocross resort’

VADER EN ZOON PRATEN VRIJUIT

THIBAU EN SVEN NYS OVER HUN LEVEN IN HET ‘CYCLOCROSS RESORT’ 

nys1

Sven en Thibau. De ene negenvoudig Belgisch kampioen. De andere één keer. Achter een hoge haag en poort in Tremelo nestelden we ons midden februari aan tafel. Aan de ingang pronkten twee Kristallen Fietsen, terwijl op tafel de eerste Belgische trui en medaille van Thibau uitgestald lagen. Wat volgde was een lang gesprek met een trotse vader en een gepassioneerde zoon. Met het hart op de tong praatten ze vrijuit over hun leven, passie én dromen

Thibau, ben je meteen in het veldrijden terechtgekomen? 
 
Thibau - Ik heb vroeger eerst een paar jaar ge-BMX’t, maar dat was niet helemaal mijn ding en ik was er ook niet zo heel goed in. Daarna ben ik overgeschakeld op tennissen en dat was meteen een ander verhaal. Ik had er veel meer aanleg voor en heb dat dan ook lang op een vrij hoog niveau gedaan. De fiets was echter nooit ver weg. Toen het tennissen te veel begon te eisen, ben ik beginnen koersen. 

Sven – Van het moment dat hij met een crossfiets kon rijden was cyclocross zijn speeltuin. Het was weliswaar geen competitie, maar hij was tijdens de weekends wel altijd op de omlopen te vinden. 
 
Heeft dat geholpen om een betere veldrijder te worden? 

Thibau – Het heeft me veel kennis opgeleverd. Ik koers nu op de parcours waar ik als vijf- à zesjarige al op reed. Ik zag daar hoe eliterenners het aanpakten en daar pluk ik nu wel de vruchten van. 

Sven – Hij reageert nu al heel anders op sommige situaties met druk dan ik op zijn leeftijd. Ik denk dat het voor een groot stuk te wijten is aan de ervaringen die hij al vroeg opdeed. Hier thuis hing er altijd wel een nerveuze sfeer en dat heeft hem in mijn ogen sterker gemaakt. 

Thibau was er ook altijd mee bezig. Ik weet niet hoeveel crossen hij op de computer al heeft herbekeken. Alles waar hij nu in terechtkomt, is bekend terrein voor hem. 
Thibau – Het is inderdaad als een thuis. Ik ben geboren en meteen in de cross terechtgekomen. Ik kan dat gevoel moeilijk omschrijven, maar als het seizoen begint, vertrekken we precies op vakantie. We verblijven dan veertig wedstrijden in een resort. 
 
Sven, wat vind je van de weg die Thibau tot nu afgelegd heeft? 

Sven - Het gaat allemaal veel sneller dan ik ooit had verwacht. Ik heb altijd wel gezien dat als hij zich ergens voor inzet, hij er heel snel mee weg is. Als hij gewoon nog maar kijkt naar een techniek in een bepaalde sport, doet hij dat vlot na. Hoe hij dat doet, snap ik nog steeds niet. Dus dat heeft hij wel, maar dan moet je de wil en het karakter nog hebben om door te zetten. Bij hem lukt dat nu goed en dat zorgt voor een sneeuwbaleffect, want hoe meer hij merkt dat het goed gaat, hoe gedrevener en beter hij wordt.

Nu is het aan ons om hem wat af te remmen en eens een weekend te zeggen: “Rustig, Thibau, nu blijven we eens thuis of gaan we skiën.” Dat hebben we ook bewust een aantal keer dit seizoen gedaan. 
  
Dan kwam die titel in Oostende. Was daar naartoe gewerkt? 

Sven – Ik besef nu pas dat hij daar heel hard mee bezig was. Eigenlijk is dat gekomen toen bij Kerstmis de examens in school begonnen zijn. Dan had hij maar een halve dag school en viel het weer ook nog mee.
nys1SQ
 
Hij studeerde dan wel, maar gebruikte de vrije tijd om meer te fietsen en op te bouwen naar het kampioenschap. Ik heb hem daarin laten doen, maar achteraf besef ik wel dat daar misschien het zaadje voor de titel geplant werd. 

Thibau – Op hele korte tijd heb ik toen grote stappen gezet en dat eigenlijk zonder een basis. In de zomer heb ik heel weinig getraind en weinig wedstrijden gereden, maar wel veel op de fiets gezeten. 

Sven – De jongens van zijn leeftijd hebben ook nog geen echte opbouw nodig. In zijn hoofd zat enkel ‘Ik wil kampioen worden!’ Voor ons was dat wat voorbarig, maar als je ziet hoe hij die wedstrijd gereden heeft... Dat was gewoon fantastisch. 

Thibau – Ik had die koers al honderd keer in mijn hoofd gereden en wist perfect wat ik moest doen. Ik had alle scenario’s al overlopen en dan dwing je geluk af. Op een bepaald moment maakte Dante een paar foutjes en ik wist meteen wat ik toen moest doen. Ik was er gewoon klaar voor en dan viel alles in zijn plooi. 
 

"Ik heb jaren in de kijker gelopen en heel veel, bijna verslavende, emoties gehad in de sport.

Sven Nys
Als je Thibau ziet winnen, wat betekent dat dan voor jou? 

Sven – Ik was wel erg emotioneel, want ik ben zelf nog maar een jaar uit het circuit. Ik heb jaren in de kijker gelopen en heel veel, bijna verslavende, emoties gehad in de sport. Ik had verwacht dat het een tijd zou wegblijven, maar dan is er het Belgisch kampioenschap van Thibau. 

Ronde na ronde steeg de spanning en kwam de adrenaline ook weer terug. Het was precies of ik zelf terug aan het koersen was en dat terwijl je zelf niets in handen hebt. Als je dan ziet dat iets wat hij zo graag wil en waar hij zo hard voor gewerkt heeft, lukt, dan is het niet meer dan normaal dat je als vader emotioneel wordt, denk ik.
 
Ik ben een even trotse papa als hij vierde of vijfde wordt, maar ik zag dat hij er zo gelukkig van werd. Als ouder je kind gelukkig zien, is het enige dat je wil. 

Lees woensdagavond 20 december deel 2

18 december 2017 - Tekst:Brecht en Wouter Toelen Foto's: Wouter Toelen en Brecht Toelen (Tfoto.be)

fotoboek

 

 

Het volledige verhaal verscheen ook in ons START-BOX FOTOBOEK 2016-2017 

 

Dat is nog steeds HIER verkrijgbaar